موسسه حكمت سراي طوبي

طبّ الأئمّة ـ عليهم السّلام ـ ـ به نقل از محمد بن ابراهيم جعفي: مردي از شكمْ دردي كه چيزي نمانده بود باعث مرگش شود، به نزد علي بن موسي الرضا ـ عليه السّلام ـ ناليد و از ايشان خواست براي او در پيشگاه خداوند ـ عزّ وجلّ ـ دعا كند؛ چرا كه دارو و درمانهاي فراواني كه به وي داده‎اند، او را به ستوه آورده است و نه فقط او را سودي نرسانده، بلكه بر شدّت درد او نيز افزوده است. امام ـ كه درود خدا بر او باد ـ لبخند زد و فرمود: «واي بر تو! دعاي ما به درگاه خداوند، جاي خود دارد و من از خداوند مي‎خواهم به مدد و نيروي خود، درد تو را بكاهد، امّا چون درد بر تو غلبه كرد و از آن به خود پيچيدي، گردويي بردار و بر آتش بگير تا هنگامي كه بداني آنچه در درون آن هست، كباب شده و آتش، رنگ پوست آن را نيز ديگرگون كرده باشد. در اين هنگام، آن را بخور كه در دم، درد را آرام مي‎كند». او مي‎گويد: به خداوند سوگند، تنها يك بار اين كار را انجام دادم و به اذن خداوند، آن شكمْ دردِ من، آرام شد.